تبلیغات
mosakazem - روابط اجتمایی
جمعه 29 اردیبهشت 1391

روابط اجتمایی

   نوشته شده توسط: mosakazem علی ومحمدزالی پور    

 

روابط اجتماعی باید بر پایه چه اصل یا اصولی قرار گیرد و راههای تقویت آن چیست؟

شکی نیست که زندگی اجتماعی یک ضرورت حتمی و قطعی است و آدمی را گریزی از آن نیست، همین نیرویی که انسان را به زندگی جمعی فرا می‌خواند و همان اهداف و انگیزه‌هایی که پذیرش این زندگی را برای وی تسهیل می‌نماید، آدمی را به برنامه‌ریزی و شکل دادن به روابط بین اعضای جامعه دعوت می‌کند تا نیل به آن اهداف ممکن گردد و گرنه زندگی جمعه بدون قانون و روابط اجتماعی قانونمند هرگز مطلوب نیست.
و از طرفی انسان با سایر موجودات تفاوتی اساسی در این جهت دارد و آن عبارتست از این که نافع بودن یا مضر بودن انسان برای انسانهای دیگر وابسته به میل و اراده اوست، و اسلام در دستورات اجتماعی خود این هدف را لحاظ نموده است که انسانها برای یکدیگر مفید باشند، استاد مصباح یزدی با اشاره با نکات فوق در تنظیم روابط اجتماعی و در دست گرفتن آن روابط می‌گویند.
اگر همه انسانها بخواهند شرایط مساعدی را برای پیشرفت داشته باشند باید روابط سالمی را پی ریزی نمایند، زمانی افراد جامعه می‌توانند روابط سالم داشته باشند که اساس زندگی بر محبت، صفا و صمیمیت استوار باشد. اگر زندگی بر کینه توزی، دشمنی، خودخواهی و مکر و حیله بنا شود، هرگز روز خوش به خود نخواهد دید و برترین سخن حکمت آمیز در این زمینه این کلام معصوم است که می‌فرمایند:
"ان تحب للناس ما تحب لنفسک" برای دیگران چیزی را بخواه که برای خود می‌پسندی. یعنی دیگران را مثل خودت در نظر بگیر و خودت را جای دیگران بگذار. پس اگر می‌خواهیم معیاری محکم و فرا گیر و صحیح در معشرت ایده‌آل داشته باشیم و بدانیم چگونه باید با دیگران رفتار کنیم باید خودمان را جای آنها قرار دهیم و آنگاه طریق رفتار و سلوک خود را بدست آوریم و صحت و نادرستی رفتار خود را محک بزنیم"
بنابراین آنچه در روابط اجتماعی بعد از شناخت آداب معاشرت و عمل به آنها و احترام به انسانهای دیگر مهم است این است که آنها را همچون خود ببینی و در رفتار و کردار و اندیشه نسبت به آنها خود را جای آنها قرار دهی. و بر این ملاک رفتار اجتماعی خویش را پایه‌گذاری کنی. آنچه گفته شد تصویری از یک ارتباط سالم و متعادل بود و لیکن همواره این خطر از ناحیة نفس خود و دیگران وجود دارد که چنین تصویر زیبایی از حسن معاشرت را بر هم زند و عنان هدایت امور را از دست انسان خارج سازد و اوضاعی پیش آورد که خلاف خواستة قلبی ماست و همانطور که احساس نیاز نموده‌اید سیاستی لازم است تا این عدالت اجتماعی و رابطة متعادل انسانها را حفظ و نگهداری کند.
در این رابطه مولای متقیان علی (ع) می‌فرمایند:
"سیاسه العدل ثلاث، لین فی حزم و استقصاء فی عدل و افضال فی قصد"
سیاست اجرای روابط عادلانه و متعادل بر سه پایه استوار است.
1. نرمش همراه با دور اندیشی.
2. پیگیری کامل در اجرای عدالت.
3. میانه روی در بخشش و عطا.
جوهرة کلام علی(ع) مجهز بودن به ظاهری نرم و باطنی دور اندیش و مصمم و پیگیر می‌باشد بگونه‌ای که گذشتها به تعطیلی قوانین و اصول پیشروی بسوی اهداف نیانجامد.
امید است چنین ظاهر و باطنی حکمت آمیز و بسیار مناسب در برخورد با دیگران با تمرین و تکرار و افت و خیزهای طبیعی آن بزودی زود برای همگان حاصل آید.

روابط اجتماعی

نیاز به دوست داشتن
اساس حیات بردوست داشتن است؛ وگرنه هیچ موجودی زنده نمی‌ماند، محبت قوی‌ترین هیجان روح است. هر حس دیگری را خاموش می‌كند و زیر پا می‌گذارد.
محبت انسان ریشه در معرفت او به خویشتن دارد. محبت انسان به خود، او را وادار می‌كند كه به سوی كمال حركت كند و نقص را از خود بزداید. یكی از روانشناسان «جان بی‌كایزل» درباره عشق و محبت می‌گوید: «احتیاج به محبت با هر نوزادی به دنیا می‌آید. ظاهراً نوزاد ابتدا غذا و آسایش می‌خواهد، اما چند هفته نمی‌گذرد كه به مادر می‌چسبد و لبخند می‌زند و تمنای محبت می‌كند. پس آن چه برای حفظ بقا لازم دارد، اولین احتیاج كودك به دوست داشتن و محبوب بودن است.»

 تمام فعالیت‌های افراد بشر در زندگی بر محور عشق و محبت قرار گرفته است. میزان محبت انسان نسبت به دیگران باید متناسب با میزان شایستگی آنها باشد. یعنی نمی‌توان همه را به یك اندازه دوست داشت، زیرا این عمل به معنای نادیده گرفتن- ارزش‌ها و ضایع كردن گوهر محبت است- محبت سرمایه‌ای با ارزش است كه نمی‌توان آن را بیهوده به این و آن بخشید، بلكه با توجه به نقش محبت در سوق دادن انسان به كمال باید تنها در جایی به كار رود كه دل را مجذوب كمال كند.

هدف محبت تأمین سلامت و بهداشت روانی انسان در دنیا است. تحقق این هدف از این طریق امكان‌پذیر است كه انسان نفرت را با مودت پاسخ گوید و از راه گذشتی زیبا و دل‌پسند با تجاوز روبه‌رو شود و ستم‌گری را با عفو مبادله كند. محبت برای انسان یك نیاز طبیعی به شمار می‌رود و زندگی بدون محبت سرد و بی‌صفا و خسته‌كننده است. هر انسانی دوست دارد محبوب دیگران باشد و از اظهار محبت، دلگرم و مسرور می‌شود.

«سخت دلی و خشونت مایه پراكندگی و جدایی است.» (قرآن مجید سوره آل عمران) زندگی بدون محبت سرد و بی‌روح است. تبادل محبت از دوران كودكی باید آغاز و پایه‌گذاری شود. بهترین كسانی كه می‌توانند این نیاز عاطفی را پایه‌گذاری كنند، والدین وبالاخص مادراست. كودك در دامن گرم مادر آرمیده و از نگاه‌های محبت‌آمیز و نوازش‌ها و بوسه‌های او احساس محبوبیت می‌كند.

 روانشناس دیگری می‌‌گوید: محبت مادر به طفل امكان تجربه جهان نورانی را به او می‌دهد. كیفیت تجربه این جهان از جانب طفل به وسیله چگونگی رفتار عاطفی مادر تعیین می‌شود. همه ما رفتارهای عاطفی را به شكل عاطفی درك می‌كنیم. عكس‌العمل طفل نسبت به بزرگسالان رنگ عاطفی بیشتری دارد. محرومیت از محبت باعث عقب‌ماندگی كودكان می‌شود.

والدین موفق باید فرزندانشان را به گونه‌ای ترغیب كنند كه از درون احساس خوبی نسبت به خود داشته باشند و اعتماد به نفسشان تقویت شود و احساس كنند مورد علاقه والدین هستند.خلاء عاطفی در زندگی، انسان را با هیچ چیز دیگر نمی‌توان جبران كرد. بی‌تردید یكی از مهم‌ترین نقش‌های خانواده، پرورش عاطفی كودكان است كه برای آن جایگزینی نمی‌توان یافت.

 وجود و حضور زن در كانون خانواده درواقع در حكم چراغ فروزانی است كه نور عاطفه را در فضای خانه می‌پراكند و محیط خانواده را از نظر ارزش‌های عاطفی غنای بیشتری می‌بخشد. عاطفه مادری اوج عاطفه انسانی است و نظیری برای آن نمی‌توان یافت.بدون تردید زن برای جامعه انسانی در حكم منبع عاطفی و معنوی پرارجی است كه اگر جامعه در جهت رشد واعتلای خود از این سرچشمه عواطف استفاده شایسته‌ای به عمل نیاورد، با فقر عاطفی و معنوی و از ارزش‌های انسانی فاصله خواهد گرفت.

عاطفه را باید سرمایه معنوی نامید كه نه‌تنها فرد، بلكه جامعه نیز برای رسیدن به حیات اجتماعی سالم و سعادتمند محتاج آن است.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

روابط اجتماعی یک واژه فراگیر بوده و شامل سیاست اجتماعی و مدیریت اجتماعی است که هر دو با زمینه‌های علوم سیاسی و علوم اقتصادی پیوند نزدیکی دارند.

مباحث سیاست اجتماعی عموماً آشکارا مورد توجه قرار دارند. کسانیکه در این جُستارها شرکت می‌کنند باید دارای دیدگاه‌های خاصی باشند تا بتوانند بحث را همراهی کنند.

روابط اجتماعی اینگونه نیست و بر روی روش‌های مدیریت اجتماعی که با استفاده از نمونه‌های تاریخی و نتایج ثبت شده شکل می‌گیرد، متمرکز است.

روابط اجتماعی را می‌توان به صورت مدیریت مفید روابط حقوقی و فرهنگی تعریف کرد. (جرمی کین، همکار بنیاد EPPA، مشاوران روابط اجتماعی سراسر اروپا)

عملگرایی به چگونگی و تفسیر عمومی روابط اجتماعی می‌پردازد.

 

 

 

 

 


eleanor6carey83.exteen.com
سه شنبه 24 مرداد 1396 09:40
Simply desire to say your article is as astounding.
The clarity to your post is just excellent and i can think you are
an expert in this subject. Fine along with your permission let me to clutch your RSS feed to stay updated with drawing close post.
Thank you one million and please keep up the rewarding work.
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر